Hoe ik begon met urnen maken
Deze winter moest ik afscheid nemen van een liefste vriendin.
Haar as mocht naar de zee om met het water te reizen, zoals ze zo graag deed.
Ze was altijd zo kuis met haar lichaam. Het voelde kaal en confronterend om haar zomaar uit te strooien. Dat bracht me op het idee om met gras, bloemen en kruiden een urn te maken.
Een laatste omhulsel voor een natuurlijk, waardig afscheid.
Van bloemen waar ze van hield, van materiaal wat volledig opgaat in de natuur.
Zo wordt de as liefdevol, zacht en geleidelijk vrijgegeven aan de elementen.
Het gaf mij troost, nabijheid en koestering.
En dat is wat ik met deze urnen bij wil dragen.
Vele verhalen van mensen delen hierin. Het blijkt nog niet zo gemakkelijk om iemand zo kaal op de aarde te laten belanden. Veel as staat nog ergens te wachten om los gelaten te worden.
Met de natuurlijke urnen geef je een tussenjasje mee. Waardig en liefdevol.
Marije
Met liefde maak ik een persoonlijke unieke urn voor jou en je dierbaren.
Wat een dankbaar werk!
Klik hieronder om naar de pagina te gaan
Omnia-Artworks 